Hymn Rzeczpospolitej Polskiej

Pieśń Legionów Polskich we Włoszech

Jeszcze Polska nie umarła,
kiedy my żyjemy.
Co nam obca moc wydarła,
szablą odbijemy.

Marsz, marsz, Dąbrowski
do Polski z ziemi włoski
za Twoim przewodem
złączem się z narodem.

Jak Czarnecki do Poznania
wracał się przez morze
dla ojczyzny ratowania
po szwedzkim rozbiorze.

Marsz, marsz, Dąbrowski…

Przejdziem Wisłę przejdziem Wartę
będziem Polakami
dał nam przykład Bonaparte
jak zwyciężać mamy.

Marsz, marsz, Dąbrowski…

Niemiec, Moskal nie osiędzie,
gdy jąwszy pałasza,
hasłem wszystkich zgoda będzie
i ojczyzna nasza.

Marsz, marsz, Dąbrowski…

Już tam ojciec do swej Basi
mówi zapłakany:
„słuchaj jeno, pono nasi
biją w tarabany”.

Marsz, marsz, Dąbrowski…

Na to wszystkich jedne głosy:
„Dosyć tej niewoli
mamy Racławickie Kosy,
Kościuszkę, Bóg pozwoli”.

Mazurek Dąbrowskiego

Jeszcze Polska nie zginęła,
Kiedy my żyjemy.
Co nam obca przemoc wzięła,
Szablą odbierzemy.

Marsz, marsz, Dąbrowski,
Z ziemi włoskiej do Polski.
Za twoim przewodem
Złączym się z narodem.

Przejdziem Wisłę, przejdziem Wartę,
Będziem Polakami.
Dał nam przykład Bonaparte,
Jak zwyciężać mamy.

Marsz, marsz, Dąbrowski…

Jak Czarniecki do Poznania
Po szwedzkim zaborze,
Dla ojczyzny ratowania
Wrócim się przez morze.

Marsz, marsz, Dąbrowski…

Już tam ojciec do swej Basi
Mówi zapłakany —
Słuchaj jeno, pono nasi
Biją w tarabany.

Marsz, marsz, Dąbrowski.

Historia hymnu Rzeczpospolitej Polskiej

Polski Hymn Narodowy jest to „Pieśń legionów polskich we Włoszech”, zw. z czasem „Mazurek Dąbrowskiego”, która została napisana przez Józefa Wybickiego w Reggio (Włochy) między 16 a 19 lipca 1797r. dla uświetnienia uroczystości pożegnania odchodzących z miasta legionistów. Została również w tym czasie po raz pierwszy odśpiewana (prawdopodobnie przez autora) na przyjętą melodie ludową nieznanego autora. Marsz był dostosowany do melodii ludowego mazura podlaskiego, gdzie przyjął się natychmiast dzięki trafnemu połączeniu pierwiastków profetycznych z elementami pobudki żołnierskiej.

Tekst ogłoszono po raz pierwszy w Mantui w lutym 1799r. w gazetce: „Dekada Legionowa”. Tekst pierwotny nie doczekał się współcześnie druku; oba autografy – z archiwów Wybickiego i legionowego – zaginęły podczas II Wojny Światowej. Tekst znany z autografu Wybickiego różni się od obecnie przyjętego („Jeszcze Polska nie zginęła”) drobnymi zmianami i dodatkowymi zwrotkami: czwarta – o „Niemcu, Moskalu”, i ostatnia, szósta – o „Kościuszce”, a także odwrotną kolejnością zwrotek drugiej i trzeciej oraz stylistyczne wygładzenie tekstu Pieśni legionów polskich, które charakteryzuje zastąpienie rymu nie umarła: wydarła i przez nie zginęła: wzięła.

Swoją karierę od okolicznościowej piosenki żołnierskiej do hymnu narodowego – zawdzięcza „Mazurek Dąbrowskiego” przede wszystkim zawartej w celnej formule wstępnego dwuwiersza myśli o trwaniu narodu mimo utraty bytu państwowego. Wzrost popularności „Mazurka Dąbrowskiego” to Powstanie Listopadowe. Pieśń została zakazana w zaborze rosyjskim i pruskim. Mazurek współzawodniczył z kilkoma innymi pieśniami pretendującymi do miana hymnu narodowego: „Boże, coś Polskę…” Antoniego Felińskiego oraz z „Rota” nazywana wówczas Hymnem grunwaldzkim (Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród…) Marii Konopnickiej napisana w 1910r. oraz innymi utworami, które powstały pod wpływem wydarzeń dziejowych. Apogeum popularności pieśń ta osiągnęła przez jej przekłady na języki obce, m.in. francuski, niemiecki i angielski. Zyskał przez to wielką popularność międzynarodową.

W pierwszych latach po odzyskaniu niepodległości żadna z pieśni patriotycznych nie została oficjalnie uznana za hymn państwowy. Po dojściu do władzy eks-legionistów, uważających się za spadkobierców idei i czynów żołnierzy gen. J.H. Dąbrowskiego, „Mazurek Dąbrowskiego” został zatwierdzony jako hymn państwowy w roku 1927. Po II Wojnie Światowej w 1948r. „Mazurek Dąbrowskiego” uznano ponownie ale już urzędowo jako hymn państwowy. W 1978r. otwarto w Bedominie pod Kościerzyną, w miejscu gdzie urodził sie Józef Wybicki – Muzeum Hymnu Narodowego. Obowiązujący tekst hymnu i jego zapis nutowy zawiera Ustawa Sejmowa z 31 stycznia 1980r.

Hymny na przestrzeni wieków

  1. Bogurodzica
    tekst: autor nieznany
    melodia: autor nieznany
  2. „Hymn do miłości Ojczyzny”
    tekst: Ignacy Krasicki
    melodia: autor nieznany
  3. „Chorał”
    tekst: Kornel Ulejski
    melodia: Józef Nikorowicz
  4. Hymn „Boże coś Polskę”
    tekst: Alojzy Feliński
    melodia: Autor nieznany
  5. Rota
    tekst: Maria Konopnicka
    melodia: Feliks Nowowiejski
  6. „Żeby Polska była Polską”
    tekst: Jan Pietrzak
    melodia: Włodzimierz Korcz
  7. „Pieśń Legionów Polskich we Włoszech”
    tekst: Józef Wybicki
    melodia: autor nieznany

Treść strony przygotowana przez: Drużynę 2HDT Tibesti